تحولی در شرکت نورالینک و پروژهی جاهطلبانهی ایلان ماسک

پروژهی جاهطلبانهی ایلان ماسک نورالینک از زمان تاسیسش تا به حال، دانشمندان بالا ردهای را در حیطهی علوم اعصاب از دانشگاههای معتبر دنیا استخدام کرده است. تا اواسط سال ۲۰۱۹ میلادی، نورالینک توانسته ۱۵۸ میلیون دلار در بودجهی خود سودآوری داشته باشد که بخش اعظمی از آن، به عبارتی تقریبا ۱۰۰ میلیون دلار از طرف حمایتهای ایلان ماسک بود. این شخص توانسته گروهی از ۹۰ تن کارمند را عضو نورالینک کند. شرکت نورالینک قرار بود از سال ۲۰۲۰ آزمایشهایی را روی انسانها شروع کند اما این ماجرا بنا به دلایلی تا سال ۲۰۲۲ میلادی تاخیر میخورد.
با این حال، دانشمندان علوم اعصاب و برخی از انتشارات معتبر و علمی نظیر MIT Technology Review بابت فعالیتهای نورالینک و فناوریهای این شرکت ابراز نگرانی کرده و فعالیت این شرکت را به باد انتقاد میگیرند؛ چراکه به زبان بسیار ساده، شرکتِ نورالینک در تلاش است میکروچیپهایی را در مغز انسان بنا به اهداف درمان و مطالعهی ناهنجاریهای عصبی قرار دهد که از لحاظ علمی، اخلاقی و حتی علمی چالشهای فراوانی به دنبال دارد.

ایلان ماسک شرکتهای پر بازدهِ دیگری را هم نظیر تسلا و اسپیسایکس دارد اما این فرد ثروتمند همچنین در تلاش است تا ناممکنها را ممکن سازد. او بارها اعلام کرده که میخواهد مغز انسان و یک هوش مصنوعی به یک همزیستی مسالمتآمیز با یکدیگر برسند. هدف اصلی نورالینک دقیقا توسعه و گسترش این ایده است. در حقیقت در شرکت نورالینک دستگاهی ساخته میشود که در مغز انسان قرار گرفته و تمامی فعالیتهای مغز را ثبت و ضبط میکند. از طرفی دیگر، این دستگاه میتواند مغز را برای فعالیتهای خاصی تحریک کند.
نورالینک سال ۲۰۱۶ به صورت چراغ خاموش تاسیس شد
وال استریت ژورنال در سال ۲۰۱۷ اولین رسانهای بود که از تاسیس نورالینک به صورت علنی پرده برداشت با این حال شواهدی وجود دارد که این شرکت یک سال قبل از این اعلان تاسیس شد. از طرفی دیگر، با وجود معرفی این شرکت در سال ۲۰۱۷، ماسک و سایر اعضای اجرایی نورالینک تا سال ۲۰۱۹ سکوت کرده و تنها در آن سال بود که فناوری نورالینک به صورت پخش زنده توسط عوامل اجرایی شرکت معرفی شد.
نورالینک ابزار دو تکهای میسازد که اولین بخشش باید در مغز قرار گیرد
چیپست نورالینک در ابعاد و اندازهی یک سکه بوده و میتواند کامل در جمجمهی انسان قرار گیرد. در این چیپ، مجموعهای از سیمهای بسیار نازک وجود دارد که ۲۰ برابر نازکتر از یک تار موی انسان بوده و به درون مغز انسان وارد میشود. سیمها حاوی ۱۰۲۴ الکترود هستند که این الکترودها میتوانند فعالیت مغزی را رصد کرده و از لحاظ تئوری این قدرت را دارند تا به صورت الکتریکی مغز را تحریک کنند. این اطلاعات از طریق شبکهی بیسیم چیپست به کامپیوترهای پیشرفتهای انتقال داده میشود؛ کامپیوترهایی که توسط محققین مورد مطالعه قرار میگیرد.
ارائه ویجت Spotify به نوار بازی ایکس باکس در ویندوز 10
یک ربات هوشمند؛ دومین پروژهی نورالینک
ربات نورالینک با استفاده از یک سوزن سفت، سیمهای قابل انعطافی را در مغز انسان پانچ میکند. رفتار این ماشین چیزی شبیه به چرخ خیاطی است. این ربات در ماه اول سال ۲۰۲۱ میلادی در قالب یک ویدیو معرفی شد.
بر اساس اطلاعات فناوریشان، ۱۰۲۴ کانال در این روزها چیز آنچنان بینظیری نیست اما یک وسیلهی الکترونیک در بدن که میتواند به صورت بیسیم اطلاعات را رد و بدل کند یک فناوری مدرن بوده و ایمپلنتِ رباتی هم چیز جالبی است. نورالینک از لحاظ مهندسی بینظیر اما از لحاظ علوم اعصاب یک چیز معمولی است.

پروژهی جاهطلبانهی ایلان ماسک
میمونی که با چیپست نورالینک به بازی ویدیویی پرداخت!
نورالینک ویدیوی حیرتبرانگیزی را منتشر کرد که در آن یک میمون به اسم پیجر (Pager) در حال انجام یک بازی ویدیویی مثل پونگ بود. پیجر با استفاده از یک جوی استیک به بازی میپرداخت و از یک جا به بعد در این پروسه، جوی استیک از کنسول کنده میشود تا این میمون با استفاده از سیگنالهای مغزیاش به بازی ادامه دهد.
کمپانی تسلا به دلایل زیستمحیطی پذیرش بیتکوین را متوقف کرد
میمونهایی که کامپیوتر را هم میتوانند کنترل کنند
ایلان ماسک با هیجان خاص خودش در یک ارائهی سال ۲۰۱۹ اعلام میکند که نورالینک توانسته چیپستی را با موفقیت به جمجمهی یک میمون وارد کند. او در این ارائه ادعا میکند که یک میمون این قدرت را دارد که با مغزش یک کامپیوتر را کنترل کند. با مطرح شدن این جملات، مکس هودک که سرپرست نورالینک به حساب میآید متعجب زده در ادامه توضیح میدهد که «من فکر نمیکردم الان باید نتایج را به اشتراک بگذاریم اما در هر صورت درست است».

مشکلات اخلاقی پیرامون اهداف جاهطلبانهی شرکت نورالینک
یکی از مهمترین مباحث در هر فرایند پژوهشی، جنبهی اخلاقی کار با مدلهای آزمایشگاهی چه حیوان و چه انسان دانسته میشود. همانطور که جراحی و فرایندهای زجرآور روی مدلهای میمون توانسته به شدت سر و صدا کند، کار روی مدلهای انسانی هم دردسرهایی را برای شرکت نورالینک به دنبال خواهد داشت.
دکتر رایلی گرین از دانشگاه ایمپریال کالج لندن در مصاحبه با اینسایدر در سال ۲۰۱۹ این مسئله را عنوان میکند که ایدهی جراحی مغز روی یک انسان سالم، عمیقا چالشبرانگیز است. این دانشمند توضیح میدهد که قرار دادن هر نوع دستگاه در مغز انسان، یک جراحی به شدت پر خطر محسوب میشود. مردم تن به این پروسه میدهند چون از محدودیتهای زیادی رنج برده و برای بهبود وضعیت کیفی زندگیشان این خطر را میپذیرند. قطعا انجام دادن این جراحی و قرار دادن یک جسم خارجی حتی در ابعاد بسیار اندک، اصلا و ابدا چیزی نیست که بتوان آن را یک شوخی دانست.
منبع: businessinsider